Internetowa Platforma Wspomagania Decyzji Nawodnieniowych

Program Wieloletni IO. Zadanie 3.1 Rozwój wodo i energooszczędnych technologii upraw ogrodniczych

Słownik terminów Serwisu Nawodnieniowego

W tym słowniku jest 17 wpisów.
Szukaj wpisu w słowniku
Zaczyna się Zawiera Dokładnie brzmi jak
Wszystko E K P S T W
Termin Definicja
Kategorie gleb

Kategorie agronomiczne gleb ustalono w (IUNG-PIB) w oparciu o skład granulometryczny (uziarnienie) na podstawie informacji zawartej na mapach glebowo-rolniczych w skali 1:5000. http://www.susza.iung.pulawy.pl/index.html?str=kat_gl

Kategorie glebowe o różnej podatności na suszę



I - Bardzo lekka - bardzo podatna piasek luźny - pl
piasek luźny pylasty - plp
piasek słabo gliniasty - ps
piasek słabo gliniasty pylasty - psp
II – Lekka - podatna piasek gliniasty lekki - pgl
piasek gliniasty lekki pylasty - pglp
piasek gliniasty mocny - pgm
piasek gliniasty mocny pylasty - pgmp
III – Średnia – średnio podatna glina lekka - gl
glina lekka pylasta - glp
pył gliniasty - płg
pył zwykły - płz
pył piaszczysty - płp
IV – Ciężka – mało podatna glina średnia - gs
glina średnia pylasta - gsp
glina ciężka - gc
glina ciężka pylasta - gcp
pył ilasty - płi
ił - i
ił pylasty - ip

Mapę kategorii glebowych przedstawiona jest na stronie Systemu Monitoringu Suszy glebowej w Polsce http://www.susza.iung.pulawy.pl/index.html?str=mapkat

Klimatyczny bilans wodny

Klimatyczny bilans wodny (KBW) jest wskaźnikiem umożliwiającym określenie stanu uwilgotnienia środowiska (oceny aktualnych zasobów wodnych) przy wykorzystaniu danych meteorologicznych. KBW jest określany jako różnica pomiędzy przychodami wody (w postaci opadów) a stratami w procesie parowania (ewapotranspiracja). Wartości KBW mogą posłużyć do szacowania potrzeb nawodnieniowych roślin.

Kryteria nawadniania roślin

Zwiększenie efektywności wykorzystania wody do nawadniania wymaga wprowadzenia do praktyki precyzyjnych metod wyznaczania potrzeb wodnych roślin. Termin nawadniania roślin może być wyznaczany na podstawie kryteriów roślinnych, glebowych lub klimatycznych.

Kryteria roślinne – w tym przypadku potrzeby nawadniania ustalamy na podstawie parametrów odzwierciedlających stan fizjologiczny roślin (stan uwodnienia tkanek). Prace badawcze koncentrują się tu na rozwoju urządzeń mierzących zmiany rozmiarów organów roślinnych (średnicy pędów, grubości blaszki liściowej), temperatury powierzchni roślin czy intensywności przepływu wody przez tkanki przewodzące. Z uwagi na ograniczenia tych metod (konieczność precyzyjnej kalibracji czujników, interpretacja odbieranych sygnałów), zastosowanie tego rodzaju rozwiązań w praktyce ogrodniczej na większą skalę jest nadal ograniczone.

Kryteria glebowe – termin nawadniania ustalany jest na podstawie pomiaru wilgotności lub potencjału wodnego gleby/podłoża. Ze względu na niejednorodność materii wbrew pozorom prawidłowy pomiar wilgotności gleby jest utrudniony. Sondy pomiarowe wymagają kalibracji do określonego rodzaju gleby/podłoża. Konieczna jest także znajomość charakterystyki gleby/podłoża w celu określenia zapasu wody dostępnej dla roślin.

Kryteria klimatyczne – oparte są na założeniach, że zużycie wody determinowane jest przebiegiem pogody i fazą rozwojową roślin. Celem prac badawczych prowadzonych w tej grupie tematycznej jest rozwój modeli matematycznych służących do wyznaczania potrzeb wodnych roślin na podstawie przebiegu pogody. Obecnie coraz bardziej jest popularne posługiwanie się pojęciem ewapotranspiracji wskaźnikowej (referencyjnej, ETo), która określa zdolność atmosfery do wywołania parowania wody z powierzchni pokrytej roślinami niezależnie od ich rodzaju i poziomu uwilgotnienia gleby. Czynniki wpływające na wysokość ETo to warunki meteorologiczne to radiacja słoneczna, temperatura powietrza, niedosyt wilgotności powietrza i prędkość wiatru. Oddziaływanie szaty roślinnej na proces parowania jest określane za pomocą tzw. współczynników roślinnych (k), których wartość jest charakterystyczna dla określonego gatunku i zmienia się w poszczególnych fazach rozwojowych rośliny w okresie wegetacyjnym.

Krzywa pF (krzywa sorpcji wody)

Krzywa ta przedstawia zależność pomiędzy potencjałem wody w glebie (siłą ssącą gleby) a jej wilgotnością. W praktyce wyznacza się ją na podstawie wyników pomiarów ilości wody odsączającej się z gleby przy wywieraniu na nią określonego ciśnienia. Krzywa pF umożliwia określenie zawartości wody w glebie dostępnej dla roślin.

Glossary 2.7 uses technologies including PHP and SQL